Snotvolkoffie

Zemme ons goe zitte gat.

Ongeveer 10 dagen geleden liepen wij nog in tiesjeurt en sjoort en nu vriest het dat het kraakt en is het overal wit.

Das’ niet erg zul je denken en dat vinden wij ook niet………

Alleen ondergetekende was/is nog druk bezig de tackroom af te werken (lees isoleren) en Mr Frost vond het nodig om door eventjes flink wat koelte te brengen, de waterleiding in naar de haaien en filistijnen te helpen grrrrrrrrrr

En ok , een koperen pijpje vervangen is snel gebeurd, maar de voor Canadese normen ontzettend progresieve en innovatieve on-demand-waterheater is ook naar de eeuwige jachtvelden gestuurd.

En die krengen zijn enkel online te koop en staan in backlog. Dus het is weer een heel gesleur met emmers warm water om die arme paarden en natuurlijk sukkeltjes van katten van drinken te voorzien.

Wat weer betekent 5 minuten eerder uit de veren en dat, mijn beste lezers, is nog het ergste!

En oh ja: Hup NAC! en over Beerschot zullen wij maar ff zwijgen.

  Huh?

Wordt er eindelijk weer iets op het log geschreven? Jawel! Alles valt vandaag eindelijk op zijn plekje wat betreft tijd. De kids zijn zoet, t vrouwke zit in het donker op haar maaier een wei van gras te ontdoen en de knollen staan reeds in een schone stal.

En dus eindelijk eens tijd tussen de bedrijven om iets anders te doen dan een zadelkamer bouwen, electriciteit aanleggen, ramen schilderen, hooi maaien, kinderen bezig houden, tuintje onderhouden, paarden verzorgen en o ja, werken om centjes binnen te krijgen.

Om iedereen terug op het spoor te krijgen, even een opsomming van de zomer, die trouwens nat was maar ook lekker warm. En de nattigheid viel meestal ‘s nachts uit de hemel zodat de plantjes overdag flink konden groeien….

• Samen met de onvolprezen Pietermannen uit Wagenberg is er in de stal een prachtige tackroom bijgekomen. De wandjes moeten nog even verder afgewerkt worden en er moet nog een warmwater voorziening voor de winter komen maar dan kunnen wij er weer tegen.
• Samen met de Kimber-Pietermannen uit de UK hebben wij een voltreffelijk kampeer avontuur achter de rug. Het blijft een uitdaging om in een stoffige omgeving een steriele maaltijd voor een baby te verzorgen. En rustig slapen in een tent bij een rustig? kabbelend stroompje lukt altijd na een vemoeiende dag kano-en.
• Er staat een nieuwe (2de-hands) Chevy Venture van voor de deur: officieel zijn wij toegetreden tot de familie der soccer- en hocky-moms. Met spijt in mijn hart wordt nu mijn mooie paarse Neon door mij persoonlijk gestript.
• Er is buiten een nieuw nest kittens bijgekomen: 7 nieuwelingen die nu opgeleid worden tot muizenvangers in de stal.
• De buitenbak is klaar, althans het zand zit er in en er wordt in gereden. De experts (lees: Daphne) hebben nu plannen ter verbetering van de bak. Maar eerst moet er een trekker gekocht worden.
• Er zijn nog wat nieuwe grasvelden bij gecreeerd, want 6 uurtjes per week op de maaier zitten, vonden wij net iets te weinig
• Tristan kruipt en staat en valt. Hij heeft er na een paar weekjes gefrustreerd janken weer zin in. Alles waar hij nu wil mee spelen, is nu nl. door kruipen bereikbaar. Geen enkele kat is nog veilig voor hem. Tevens zijn de eerste tandjes inmiddels doorgebroken en het conserveren gaat nu in de klanktonen vergelijkbaar met de bonte kaketoe.
• Daphnes les-agenda zit meer dan volgeboekt. Terug 4 dagen in de week rondhotsen in een zandbak achter knollen aan. Gelukkig dat het in de winter wat kalmer wordt.
• D’angelo groeit als kool. De draf is ontzettend mooi en de galop is erg flitsend.
• Morgan is uitgegroeid tot een stand up comedien. Voornamelijk zijn excuses en afleidingen om onder het "groentjes-eten" uit te komen zijn fenomenaal. Het blijft ontzettend moeilijk om met tranen van het lachen in je ogen streng te moeten optreden.
• En er is tweemaal droog hooi binnen gehaald. "Lekker belangrijk" zal je denken, maar het is dit jaar slechts enkelen gelukt om het zogenaamde prime-cut hay twee maal van het veld te halen. De paardjes kunnen nu eindelijk van ons eigen hooi vreten.

Woohoo,

Nog maar een paar dagen na mijn klaagblog, enkel positieve geluiden vanuit Bright.

De zandmannetjes zijn druk bezig om B-gravel, Stonedust, A-gravel en Arenasand op diverse plekken te dumpen. Gisteren stond de teller op 500 Ton dat er gebracht is. De weipalen staan (bijna) allemaal in de grond, een eerste wei en paddock zijn afgezet en het belangrijkste nieuws: Wij zijn trotse bezitter van een nieuw veulen!!!! Yeap, Henja heeft geworpen, een hengstje. Alles gaat goed met moeders en kind. More to follow

Wij  zijn nog naarstig op zoek naar een naam, die, naar aloude traditie, in dit jaar moet beginnen met een D.

Alle suggesties zijn welkom!!!!

Ondanks het allerbelabberste weervan de laatste dagen (weken) waardoor alle plannen maar uitgesteld worden, kunnen wij jullie toch verblijden met de volgende aanwinsten in ons dierenpark:
Er zijn 2 lieve poesjes geboren en die liggen nu lekker te snoezelen in het dekentje van de barbeque op ons deck. En de eerste eitjes van onze roodborstjes die zich genesteld hadden in het tuinslangopbergwiel tegen de schuur, zijn ook opengebarsten en de naakte vogeltjes worden nu lekker door moeders warmgehouden.

En wij maar wachten tot het eindelijk eens een paar dagen achter elkaar droog blijft zodat de colonne vrachtwagens met grind, gravel, sanddust en het door-Daphne-zelf-geselecteerde zand er eens door kunnen komen zonder weg te zakken op ons veld.

Het in de grond drukken van de weipalen was laatst ook niet echt het succes: op de enige droge zondag die wij de laatste weken gehad hadden, is de tractor die de palen in de grond moest drukken halverwege het project in panne gevallen. De startmotor had het begeven grrrrrrrrrrr en dus zijn wij nog steeds aan het wachten tot de palen verder de grond ingejast kunnen worden. En dat terwijl zondag a.s. Avanne en Glory (het paard van de boarder) o de stoep staan…

Genoeg stress dus.

Gelukkig kan ik mij even ontspannen met de voorvertoning van Indiana Jones in voorvertoninng. RIM heeft nl een 4o-tal keer de film laten programmeren in de plaatselijke Bios voor de werknemers.

Wij hebben net de eerste (en waarschijnlijk ook de enige) krantenrecensie van ons theaterstuk " Goeie Reis Kruimel" in ontvangst mogen nemen. En wij kunnen wel een beetje trots zijn. De gehele krantachterkant nemen wij in beslag.Volgend jaar dan toch maar auditie doen voor het Stratford Festival ?

Gisteren weer wat meegemaakt. Ik had mij opgegeven bij de bloedbank als donor en netjes een afspraak gemaakt. Ten slotte is bloedgeven wel 1 van de makkelijkste dingen die je voor je medemens kan doen. "It’s in you to give"

Op het afgesproken uur verscheen ik ter plekke en begon de screening. En wat blijkt, personen die sinds 1990 of zo, meer dan 5 opeenvolgende jaren in West-Europa hebben gewoond, worden geweerd vanwege de Creutzfeldt-Jacob gedoe. Voel je je wel ineens gestigmatiseerd.

Ik weet niet hoe het in Europa tegenwoordig met die screening zit, maar ik weet wel dat vooraleer het visum verstrekt werd, wij van top tot teen grondig, zeer grondig op medische wijze zijn onderzocht en goedgekeurd.

Ik ben dus zwaar teleurgesteld en gefrustreerd. Gelukkig wordt het vandaag 25!!!! graden.

He He,

De sneeuw is weg. Ein-de-lijk. Er liggen hier en daar nog wel vuil-witte miezerige hoopjes, maar je kan stellen dat de winter over. En wij zijn daar helemaal niet rouwig over. Kunnen wij terug aan de slag om alles paarden-klaar te maken, want Henja is ondertussen verhuisd naar het paarden-moederhuis, waar zij onder 24 uurs surveillance staat om de naderende bevalling in goede banen te leiden.

Wat hebben wij voorts nog uitgespookt de laatste tijd. De oudste knul is 3 jaar geworden en dat moest gevierd worden. Een hele reeks dames/vrouwen al dan niet met kroost waren samengeschoold ten huize Smolderen-Pieterman om onder het genot van een drankje en een gebakje vrolijk te kunnen kwetteren. Gelukkig dat Jiri mocht gaan werken.

Diezelfde Jiri moet nog 1 keer op de planken staan met het toneelgezelschap: Dutch Theatre Group. De tour is ondertussen geslaagd te noemen. Overal  nagenoeg uitverkochte zalen met een laaiend enthousiast publiek. Smaakt naar meer.

En Tristan is druk in de weer om een gezellig Michelin mannetje te worden. Hij heeft nu wel een nieuwe grote hobby: staan.

Met de hulp van bereidwillige handen vermaakt hij zichzelf door te staan of te pogen zichzelf op te trekken. En dit onder begeleiding van vrolijk baby-gekir

Zou er iemand Nemo kunnen wijsmaken dat als hij gevonden wordt, hij niet telkens terug moet wegzwemmen?????????????

Nu Morgan weet hoe hij de cd speler moet bedienen, krijgen wij ongeveer 18 keer per dag het luisterverhaal van het zoek raken en terugvinden van Nemo te horen….

Woensdagavond een vrij onprettige verrassing in de kelder. Hoog water. Over heel de kelder stond een waterlaag van 1 tot 7 cm (de kelder is niet echt recht). Gelukkig dat alles al op pallets stond gestapeld en wat nog belangrijker is: de verwarmingsketel heeft geen waterschade opgelopen. Jiri heeft dus de nacht van woensdag op donderdag elke twee uur water staan scheppen en zo tot donderdagmiddag totdat Daphne een pomp en een waterstofzuiger bij zich had.

Schuldige van het hele verhaal is koning winter. Door de grote, zeeeeeeeeeeeer grote hoeveelheid neerslag en het trage dooiproces is het smeltwater zich heel merkwaardig aan het gedragen en kruipt en zoekt zich en weg naar plekken die normaal gezien nooit water zouden moeten krijgen.

De hulp van profesionals ingeschakeld en gelukkig, door een simpele oplossing zou het hele probleem weggewerkt kunnen worden. Een pak van ons hart. Wij hadden echt geen zin om de gehele kelder onder handen te nemen. Er moet gewoon een heel oude verroeste en waarschijnlijk helemaal kapotte buis vervangen worden door een moderne geperforeerde PVC buis en klaar is Klara.

En dus konden wij vandaag op eieren-jacht. Egg-hunt noemt men dat hier. En omdat het nog altijd vriest, gingen wij goed ingeduffeld op pad. De jacht zelf duurde niet zo lang en de buit was niet mega groot, maar wj hebben flink geoefend en volgend jaar schieten wij als ene haas uit de startblokken en graaien al het snoepgoed voor de neus van de anderen weg